غصب سه‌صد هزار جریب زمین دولتی در ننگرهار

:: غصب سه‌صد هزار جریب زمین دولتی در ننگرهار

نام سیاف و گیلانی در فهرست غاصبان زمین

 مسوولان اداره اراضی ولایت ننگرهار می‌گویند که شماری از زرومندان و فرماندهان پیشین جهادی حدود ۳۰۰ هزار جریب زمین دولتی در ۱۳ ولسوالی این ولایت را غصب کرده‌اند.
اداره اراضی ننگرهار اسنادی را در اختیار ۸صبح قرار داده که براساس آن ۱۱۰۶ تن حدود ۲۷۵۸۵۶ جریب زمین دولتی را در ولسوالی‌های رودات، دشت چوره، لعل‌پور، مومندره، کوت، شینوار، هسکه مینه، کامه، دوربابا، سرخ‌رود، چپرهار، حصارک و برخی از ولسوالی‌های دیگر این ولایت غصب کرده‌اند.

براساس این سندها، شماری از زورمندان از یک هزار جریب زمین دولتی الی ۵۰ هزار جریب زمین دولتی را غصب و سپس آن را به زمین‌های شخصی تبدیل کرده‌اند.
مدیریت تصفیه اراضی، ریاست اراضی ولایت ننگرهار در جریان دو سال گذشته، براساس فرمان شماره ۴۵، تاریخ ۵/۵/۱۳۹۱ حامد کرزی رییس‌جمهوری پیشین، یک بررسی را در مورد غصب زمین‌های دولتی انجام داده است. این اداره، بررسی‌های خود را در ۱۳ ولسوالی ننگرهار به پایان رسانده و یک گزارش پنج‌صفحه‌ای در مورد غصب زمین‌های این ولسوالی‌ها تهیه کرده است.

نمایندگان اقوام؛ غاصبان بزرگ زمین

در گزارش اداره اراضی ننگرهار، بیشتر نام‌های شماری از بزرگان قوم، فرماندهان محلی و زورمندان به‌عنوان غاصبان بزرگ زمین در ننگرهار یاد شده است.
در این گزارش آمده است: «حاجی عجب به نمایندگی قوم حصار‌شاهی در منطقه دشت چوره ولسوالی رودات حدود یک هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده است. ملک سبحان به نمایندگی از قوم عرب در منطقه سرخ‌دیوار حدود ۱۲۰۰ جریب زمین دولتی، ملک آدم خان، ملک محبوب و ملک گل میران نیز در منطقه دشت چوره هر یک حدود ۲ هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.»
هم‌چنین، ملک شاه محمد و محمد عباد، به نمایندگی از کوچیان ننگرهار نیز، هر یک حدود ۲ هزار جریب زمین را در مربوطات دشت چوره غصب کرده‌اند.
با این حال، شماری از زورمندان دیگر نیز در مربوطات مختلف ولایت ننگرهار هزاران جریب زمین دولتی را غصب و سپس آن را به شهرک‌های رهایشی و زمین‌های کشاورزی شخصی تبدیل کرده‌اند.
برخی از بزرگان قوم میا در ولسوالی لعل پور حدود یک هزار جریب زمین دولتی و اقوام سی پای و علی شیرخیل در مربوطات اچین این ولسوالی حدود ۵۰ هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند. در سندهای اداره اراضی، اما نام بزرگان قوم‌های سی پای، علی شیرخیل و میا در گزارش اداره اراضی ننگرهار افشا نشده است.
بزرگان اقوام احمدزی و معروف‌خیل نیز حدود یک هزار جریب زمین دولتی را در منطقه چوگان ولسوالی حصارک غصب کرده‌اند.
در ادامه گزاش آمده است: «در ولسوالی چپرهار، قوم دولت‌زی به رهبری انجنیر ابراهیم، ملک نواب و افراد دیگر حدود ۲۵۰۰ جریب زمین، قوم ترک به رهبری علی اصغر در منطقه ترکی ۱۰۰۰ جریب زمین، حاجی وکیل، حاجی بهرام، معلم سیدمحمد، مولوی علم گل، حاجی سلطان خیل، حاجی سلطان میر و غلام داگ در مربوطات دشت خلوزی حدود ۴۵۰۰ جریب  زمین، انصار‌الله، ملک شیرآغا، وکیل شیر‌احمد در منطقه تریلی حدود۱۰۰۰ جریب زمین، نمرالدین، گل رازق، داکتر کریم و محمد ایوب پاچا و شمار دیگر در منطقه تریلی ۲۰۰۰ جریب زمین، مولوی خالص در منطقه دولت‌زی حدود ۴۰۰۰ جریب زمین، اول خان کوچی و حاجی گل میران در منطقه پسه تاله حدود ۱۵۸۲ جریب زمین را غصب کرده‌اند.»
از سویی هم، امان‌الله، ملک اکبر، ملک عبدالله و ملک نوروز حدود ۲ هزار جریب زمین دولتی را در ولسوالی کامه ولایت ننگرهار غصب کرده‌اند: «در مربوطات خاص کامه، قاری فضل‌الله ۸۰۰ جریب زمین، حاجی غلام و قاسم خان در منطقه گرداب حدود ۶۰۰ جریب زمین و عبدالرزاق به نمایندگی از قوم شیرکر در منطقه شیرکر ولسوالی کامه حدود ۵۰۰ جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.»
هم‌چنین، ملک نوشاه، مختار گل و زرپاچا در منطقه دکه از مربوطات ولسوالی مومندره هر یک حدود دو هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند. در گزارش یادشده تاکید شده که مک غلام در منطقه حصار خانه ولسوالی کوت، یک هزار جریب زمین را تصاحب کرده است.
در گزارش ذکر شده که سه بزرگ قوم در ولسوالی هسکه مینه حدود ۴ هزار جریب زمین را غصب کرده‌اند: «عبدالوکیل از قوم الیاس خیل، در منطقه خم ولسوالی هسکه مینه حدود ۲ هزار جریب، حاجی زربار از قوم حسین‌خیل حدود یک هزار و ملک مرام در منطقه چغره به نمایندگی از قوم چغره حدود یک هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌‌اند.»
سندها نشان می‌دهد که سه تن دیگر در مربوطات ولسوالی دوربابا حدود ۵۵ هزار جریب زمین را غصب کرده‌اند: «ملک عباس، به نمایندگی قوم شولگر در روستای شولگر حدود ۳۲ هزار جریب زمین، ملک عصمت‌الله در دشت کرکو حدود ۸ هزار جریب و معتبر خان در روستای دور چینه ولسوالی دوربابا حدود ۱۵ هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.»

نام استاد سیاف و سید اسحاق گیلانی در میان غاصبان بزرگ زمین

در عین حال، حدود شش تن دیگر در مناطق مختلف ولسوالی سرخ‌رود حدود ۱۴هزار جریب زمین دولتی را غصب و در آن شهرک‌های رهایشی ساخته‌اند.
در بخشی از گزارش آمده است: «استاد سیاف در منطقه گنده‌چشمه ولسوالی سرخ‌رود حدود ۳۵۰۰ جریب زمین، سید اسحاق گیلانی در روستاهای سیاه‌سنگ، چهارباغ و شیخ مصری حدود ۷۵۰۰ جریب زمین، ملک جلیل در منطقه بماران ولسوالی سرخ‌رود حدود ۱۰۰۰ جریب زمین، ملک وزیر در منطقه شیخ مصر نیز یک هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.»
خبرنگار روزنامه ۸صبح تلاش کرد تا با استاد سیاف و آقای گیلانی صحبت کند؛ اما با تلاش‌های پی‌هم موفق به این کار نشد.
براساس گزارش اداره اراضی ولایت ننگرهار، ۱۲ تن در مناطق مختلف ولسوالی شینوار حدود ۱۹ هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند. در این گزارش تاکید شده است: «ملک غنچه گل و شماری از افراد دیگر در روستای غنی‌خیل ولسوالی شینوار حدود ۳ هزار جریب زمین، اهالی روستای قلعه شینوار حدود ۱۵ هزار جریب زمین، ملک محمد شاه، ملک احمد شاه، ملک محمد‌رسول و ملک سخی در مربوطات شیوه ولسوالی شینوار حدود ۱۵۰۰ جریب زمین، حاجی ایوب و حاجی موسی در منطقه کشمون حدود ۴ هزار جریب زمین، باز محمد ملک یارجان و طوطی نظر نیز در روستای کشمون ولسوالی شینوار این ولایت حدود یک هزار جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.»

شهرک‌های خودسر

گزارش اداره اراضی ولایت ننگرهار نشان می‌دهد که زمین خواران پس از غصب زمین‌های دولتی، حدود ۸ شهرک خودسر در برخی از ولسوالی‌های این ولایت ایجاد کرده‌اند.
در گزارش آمده است: «استاد سیاف در ساحه غرب شهرک افسان یک شهرک (خودسر) به نام استاد سیاف ساخته است. بزرگان قوم حصار شاهی یک شهرک رهایشی در منطقه دشت چوره به نام «د شهیدانو مینه»، اقوام مزینه و روغانی در منطقه سرخ دیوار ولسوالی رودات یک شهرک خودسر ایجاد کرده‌اند. غلام غلجی و حاجی دوست‌محمد در ولسوالی سرخ رود یک شهرک خودسر به نام دشت بهاولی اعمار کرده است.»
در گزارش گفته شده که شهرک‌های بند غوچک، خیرآباد، پوسته تاله و شهرک للمه تریلی از جمله شهرک‌هایی است که از سوی زورمندان به شکل غیرقانونی در زمین‌های دولتی ایجاد شده است.
با این حال، مسوولان اداره اراضی ولایت ننگرهار می‌گویند که گزارش‌های این اداره نشان می‌دهد که ۱۱۰۷ تن حدود ۳۰۰ هزار جریب زمین دولتی را در ۱۳ ولسوالی این ولایت غصب کرده‌اند.
انجنیر محمد‌صادق دولت‌زی، مسوول اداره اراضی ولایت ننگرهار به ۸صبح گفت: «در ولایت ننگرهار صدها هزار جریب زمین دولتی غصب شده که اداره اراضی فهرست برخی از غاصبان زمین را تهیه کرده که در این فهرست ۲۰ فرمانده ارشد پیشین جهادی و مقام‌های حکومتی نیز شامل هستند.»

سکوت ارگان‌های عدلی

آقای دولت‌زی، با انتقاد می‌گوید که گزارش و فهرستی از غاصبان زمین را به اداره‌های مختلف دولتی فرستاده، اما ارگان‌های ذی‌دخل هیچ گونه اجراات در این مورد انجام نداده‌ و سکوت اختیار کرده‌اند.
به‌گفته او، در جریان دو سال که به‌حیث رییس اداره اراضی ولایت ننگرهار مقرر شده بیش از ۱۳ هزار جریب زمین دولتی را از نزد زورمندان و زمین‌خواران استرداد کرده است.
از سویی هم، سلیم خان کندزی والی ننگرهار می‌گوید که در مورد غاصبان زمین و استرداد زمین‌های غصب شده پلان‌هایی روی دست گرفته و در برابر غاصبان ایستادگی خواهد کرد.
آقای کندزی به ۸صبح گفت: «در رابطه به تمام زمین‌های غصب شده به اداره‌های مربوطه دستور داده‌ام که دوسیه‌های زمین‌های غصب شده و غاصبین را تهیه کرده تا عاملان آن مجازات شوند.»
شماری از باشندگان ولایت ننگرهار، اما مقام‌های محلی این ولایت را متهم می‌کنند که با غاصبان زمین دست دارند.
ذبیح‌الله زمری، عضو شورای ولایتی این ولایت نیز می‌گوید که در غصب زمین‌های دولتی از ماموران عادی ولایت گرفته تا مقام‌های ریاست‌جمهوری دست دارند و استرداد زمین‌های دولتی از توان مقام‌های محلی بیرون است.
آقای زمری به ۸صبح گفت: «زمین‌های ننگرهار در حکومت کرزی غصب شده است و اکنون نیز جریان دارد، حکومت غنی نیز نمی‌تواند که زمین‌ها را پس بگیرد؛ چون برخی از مقام‌های ارشد حکومت در غصب زمین‌های دولتی دست دارند.»
با این حال، یک گزارش تحقیقی که پیش از این در ۸صبح به نشر رسید، نشان می‌داد که صدها باشنده عادی در شهر جلال‌آباد نیز هزاران جریب زمین دولتی را غصب کرده‌اند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه 

منبع : 8 صبح 

 
منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News غصب سه‌صد هزار جریب زمین دولتی در ننگرهار
برچسب ها : زمین ,جریب ,دولتی ,کرده‌اند ,ولسوالی ,منطقه ,جریب زمین ,زمین دولتی ,هزار جریب ,اداره اراضی ,ولایت ننگرهار ,اداره اراضی ولایت ,اراضی ولایت ننگره

اعلام پایان کاری کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی و بسته پیشنهادی به ریاست اجرایی

:: اعلام پایان کاری کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی و بسته پیشنهادی به ریاست اجرایی

کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی به ریاست شاه سلطان عاکفی امروز (دوشنبه۳۰ قوس) رسما پایان کاری خود را اعلام کرده و یک بسته پیشنهادی را به ریاست اجرایی کشور سپرده است.

پایان کاری کمیسیون اصلاح انتخاباتی

پایان کاری کمیسیون اصلاح انتخاباتی
این کمیسیون از پنچ ماه به این طرف برای اصلاح نظام انتخابات به کار آغاز کرده بود.
شاه سلطان عاکفی، رییس کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی امروز در یک نشست خبری در کابل گفت: تغییر سیستم انتخابات، ایجاد کمیته شفافیت، جرایم و مصارف انتخاباتی، حقوق مهاجران در انتخابات و آوردن اصلاحات میان مدت از جمله کار کردها و پیشنهادهای این کمیسیون بوده است.
عاکفی می گوید که او دو سند که شامل یک گزارش تفصیلی و یک بسته پیشنهادی که با تایید و تصویب ۱۱ عضو کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی رسیده را به ریاست اجرایی سپرده ا ست.
آقای عاکفی گفت: " پنچ ماه از آغاز کار کمیسیون می گذرد و ما وظایف خود را انجام دادیم و این پایان کاری ما است و رسما کار ما طبق فرمان شماره ۴۰ رییس جمهور پایان می یابد".
او می گوید که تعدیل در قانون انتخابات شامل بسته پیشنهادی است و برخی از مواد این قانون باید اصلاح شود که این کار دولت است.
رییس کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی در این نشست خبری گفت که بر اساس فرمان رییس جمهوری و قانون مدت کاری این کمیسیون پنچ ماه بود و او نمی خواهد فراتر از قانون برود بنا بعد از این او صلاحیت کمیسیون را ندارد.
بعد از انتخابات جنجالی سال گذشته رهبران حکومت وحدت ملی به منظور آوردن اصلاحات و شفافیت در انتخابات، کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی با ۱۱ عضو ایجاد و به مدت ۵ ماه به کارشان ادامه دادند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه 

منبع : بخدی

 
 
منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News اعلام پایان کاری کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی و بسته پیشنهادی به ریاست اجرایی
برچسب ها : کمیسیون ,اصلاح ,نظام ,انتخاباتی ,کاری ,پیشنهادی ,کمیسیون اصلاح ,اصلاح نظام ,نظام انتخاباتی ,بسته پیشنهادی ,پایان کاری ,رییس کمیسیون اصلاح ,کاری

تردید یک نهاد تحقیقاتی از دستیابی افغانستان به یکی از اهداف هزاره سازمان ملل

:: تردید یک نهاد تحقیقاتی از دستیابی افغانستان به یکی از اهداف هزاره سازمان ملل
Iاداره مرکزی آمار افغانستان اعلام کرده که در سطح ملی ۴۵ درصد به آب آشامیدنی سالم دسترسی دارند

واحد ارزیابی و تحقیق افغانستان (AREU) اعلام کرده است که درباره گزارش مشترک سازمان بهداشت جهانی و صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) که افغانستان را در آستانه دستیابی به شاخص اهداف هزاره سازمان ملل در زمینه دسترسی به آب آشامیدنی پاک دانسته است، تردید دارد.

افغانستان در سال ۲۰۰۴ سند توسعه هزاره سازمان ملل را امضاء کرد و متعهد شد که به اهداف ۸ گانه این سند تا سال ۲۰۲۰ دست یابد.

این کشور از سازمان ملل خواست که هدف نهم را که تامین امنیت پایدار است به عنوان شاخص خاص افغانستان، به این سند بیافزاید.

رامین انوری، از اعضای این نهاد تحقیقاتی به بی‌بی‌سی گفت که این نهاد آماری را که در گزارش سازمان ملل نشر شده، کاملا رد نمی‌کند، ولی محققان این نهاد معتقدند که باید با این آمار با احتیاط برخورد شود.

به گفته او در گزارش سازمان بهداشت جهانی و صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل آمده که افغانستان با توجه به شاخص‌های‌ اهداف هزاره سازمان ملل دستاوردهای زیادی در زمینه دسترسی مردم به آب آشامیدنی داشته، ولی واحد تحقیق و ارزیابی افغانستان معتقد است که این آمار یک مقدار اغراق آمیز است.

او گفت که نا همگونی در روش تحقیق نیز مشکل دیگر گزارش این نهادها بوده که با توجه به آمار که در سطح ملی وجود دارد یک مقدار ناهمگون است.

آقای انوری مشکل دیگر گزارش این دو نهاد سازمان ملل را ثبات و پایداری سیستم‌های موجود آبی در افغانستان می‌داند و می‌گوید که باید با این نوع گزارش‌ها با احتیاط برخورد شود، زیرا ممکن است که واقعیت در باره دسترسی مردم به آب آشامیدن چیزی دیگری باشد.

اهداف توسعه هزاره سازمان ملل

هدف ۱: از بین بردن فقر شدید و گرسنگی

هدف۲: دست یافتن به آموزش ابتدایی همگانی

هدف ۳: گسترش و ترویج برابری جنسیتی و توانمند سازی زنان

هدف ۴: کم کردن مرگ کودکان

هدف ۵: بهبود سلامت مادران

هدف ۶: مبارزه با ایدز، مالاریا و دیگر بیماری ها

هدف ۷: حفاظت پایدار از محیط زیست.

هدف ۸: گسترش مشارکت جهانی برای توسعه

او گفت شاخص‌های که برای دسترسی مردم به آب تعیین شده، نیز باید بازنگری شود و در تعیین این شاخص‌ها کمیت، کیفیت، دسترسی عمومی به آب، منابع آبی و اطمینان از توانایی مردم به دسترسی به این منابع در نظر گرفته شود.

دولت افغانستان نیز در مورد درستی گزارش جدید این دو نهاد، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی ابراز تردید کرده است.

غلام قادر، مسئول آبرسانی وزارت احیا و توسعه روستاهای افغانستان درباره این گزارش گفت که این گزارش قبل از نشر با دولت افغانستان شریک ساخته شده بود، دولت نیز درباره درستی این گزارش تردید داشت و اکنون نیز خواستار بازنگری مجدد آن است.

او در ادامه گفت که در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ براساس آماری که اداره مرکزی احصاییه افغانستان داده بود، میزان دسترسی به آب آشامیدنی در سطح ملی ۴۵ درصد بود؛ در حالیکه در گزارش جدید که در سال ۲۰۱۴ انجام شده، این مقدار در سطح ملی ۶۴.۸ درصد اعلام شده است.

او گفت که در سطح روستاها نیز این آمار قبلا ۳۹ درصد اعلام شده بود اما در گزارش جدید این دو نهاد سازمان ملل، این مقدار ۵۸.۴ درصد اعلام شده که کمی غیر واقعی به نظر می‌رسد.

به گفته مسئول آبرسانی وزارت احیا و توسعه روستاهای افغانستان، در دو سال گذشته هم بودجه به قدر کافی نبود و هم کار نسبت به سالهای گذشته به دلیل برگزاری انتخابات و مشکلات سیاسی کمتر صورت گرفت ولی میزان پیشرفت‌ها بیشتر نشان داده شده است.

Image caption دستیابی به آب آشامیدنی پاک در روستاها حدود چهل درصد اعلام شده است

او افزود که افغانستان برای دستیابی به اهداف هزاره سازمان ملل در سطح روستاها نیاز دارد تا سال ۲۰۲۵ میلادی میزان دسترسی به آب را به ۷۵ درصد برساند که برای این کار نیاز به بیشتر از ۲ میلیارد دلار دارد.

صندوق حمایت سازمان ملل از این گزارش واحد تحقیقاتی و ارزیابی افغانستان استقبال کرده و گفته است که با توجه به تمام چالشهای که در سالهای گذشته در زمینه تامین آب آشامیدنی در افغانستان وجود داشته است، پیشرفت‌های زیادی نیز در این زمینه وجود داشته است.

دو سال قبل نیز بانک جهانی اعلام کرده بود که افغانستان به این هدف دست یافته ولی دولت افغانستان نسبت به درستی گزارش بانک جهانی ابراز تردید کردید و اعلام کرد که این کشور تا پنج سال دیگر در صورتی قادر خواهد بود تا به این هدف هزاره سازمان ملل دست یابد، که بتواند ۵۰۰ میلیون دلاری را که نیاز دارد، دریافت کند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : بی بی سی

منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News تردید یک نهاد تحقیقاتی از دستیابی افغانستان به یکی از اهداف هزاره سازمان ملل
برچسب ها : سازمان ,افغانستان ,گزارش ,دسترسی ,اعلام ,هزاره ,هزاره سازمان ,درصد اعلام ,اهداف هزاره ,صندوق حمایت ,اعلام کرده ,اهداف هزاره سازمان ,سازمان بهدا

سرگرمی و کار زندانیان در بزرگترین زندان افغانستان

:: سرگرمی و کار زندانیان در بزرگترین زندان افغانستان

 

پشت دیوارهای سمنتی(سیمانی) بلند امنیتی در زندان پلچرخی کابل به دیدن زندانیان ماهری رفتم که کارهای هنری و حرفه‌ای می‌کنند.

شماری از آن‌ها، با استفاده از حرفه‌شان کار می‌کنند و تعدادی دیگر هم برای سرگرمی، روزانه صنایع دستی می‌سازند.

قالین/قالی بافان حرفه‌ای، در یک سالن بزرگ که شش کارگاه قالین بافی دارد، کار مشترک می‌کنند.

تعداد انگشت شماری از زندانیان به گونه اختیاری با استفاده حرفه‌ای که یاد دارند، در این جا روزانه شش ساعت کار می‌کنند.

مواد خام قالین بافی و کارگاه از طرف اداره زندان فراهم شده و کارگران در بدل دست مزد کار می‌کنند.

جوانی ۲۵ ساله پشت کارگاه قالین نشسته و کارش را مطابق طرح انجام می‌داد.

او به جرم قاچاق مواد مخدر به ۱۵ سال زندان محکوم شده است .

وی می‌گوید که قالین بافی را در پاکستان فرا گرفته و قبل از آمدن به زندان پلچرخی شرکت تولید قالین در ولایت میدان وردک داشته است.

از هر متر مربع قالین ۲۴۰۰ افغانی دست مزد برای زندانی داده می‌شود و با فروش قالین پول آن به حساب دولت واریز می‌شود.

Image caption هفت زندانی زیر سقفی دیگر نجاری می‌کنند

کارمندان دولتی این بخش می‌گویند بیشتر خریدارن شان، همکاران خارجی دولت اند.

محل کار زندانیان با حرفه، بیرون از محوطه بلاک‌های زندان واقع شده و زندانیان زیر نظر ماموران پلیس به محل کارشان آورده می‌شوند.

هفت زندانی زیر سقفی دیگر نجاری می‌کنند. با ماشین‌های برقی در اینجا فرنیچر، چوکی/صندلی، میز و الماری/کمد و دروازه می‌سازند.

وسایل نجاری توسط دولت فراهم شده است. کارگران این بخش بیشتر سفارش‌ها را از کارمندان دولتی زندان و نزدیکان آنها می‌گیرند؛ بیشتر به خاطر تخفیف ۲۰ درصدی که به تناسب بازار به خریدار داده می‌شود.

در سالنی جداگانه تعدادی از زندانیان که با حرفه فلزکاری آشنا هستند، در این کار نسبتا شاقه مشغولند.

آن‌ عده زندانیان که بر اساس حکم محکمه از کار کردن در داخل محوطه زندان محروم نشده باشند، فرصت کار کردن در این جا را دارند.

زندانیانی که حرفه یاد ندارند، در بلاک‌های زندان با وسایل مجاز در داخل زندان سرگرم مهره بافی اند.

اما برای ما اجازه ورود به بلاک‌های زندان داده نشد. زندان بانان، دسته‌ای از زندانیان مهره‌باف را به بخش صنعتی زندان آوردند تا با ما مصاحبه کنند.

Image caption مواد خام قالین بافی و کارگاه از طرف اداره زندان فراهم شده و کارگران در بدل دست مزد کار می‌کنند

مرد میان‌سالی که با ریش بلند و لباس سفید افغانی روی صندلی نشسته بود؛ گفت به ۲۰ سال زندان محکوم شده است.

او وابسته به گروه طالبان بوده و توسط نیروهای امنیتی افغان بازداشت شده است.

در ۹ سالی که در این زندان بوده، مهره بافی را از دیگر زندانی‌ها آموخته و حالا وسایل تزئینی، نمونه‌های از وسایط نیروهای امنیتی افغان و وسایل بازی کودکان را از مهره و تار می‌سازد.

در تمام این مدت پی‌هم مهره بافی کرده و پول فروش محصولاتش را خرج خود و خانواده‌اش کرده است. این مرد ماهانه از ۵ هزار افغانی تا ۱۰ هزار افغانی به خانه‌اش می‌فرستد.

او اشیای تزئینی مانند دست بند مهره‌ای، دستکول/کیف زنانه، گردنبند و تسبیح از دانه‌های خرما و مهره با وسایل ابتدایی که در داخل زندان مجاز باشد، می‌سازد.

بازار مشخص برای فروش این صنایع دستی در زندان پلچرخی وجود ندارد. هفته‌ای دو روز که بستگان زندانیان برای بازدید می‌آیند مهره کاران، فرصت فروش تولیدات شان را می یابند.

Image caption زندانیانی که حرفه یاد ندارند، در بلاک‌های زندان با وسایل مجاز در داخل زندان سرگرم مهره بافی اند

مقامهای افغان می‌گویند که قرار است به زودی بازار فروش برای این تولیدات در شهر کابل ایجاد شود.

سردار محمد زازی، رئیس زندان مرکزی می‌گوید که زندانیان در پهلوی آموزش‌های حرفه‌ای، دوره‌های سواد آموزی و علوم دینی را هم فرا می‌گیرند.

اما گذر زمان برای این زندانیان مانند مرد محکوم به ۲۰ سال زندان، شاید سخت‌تر از عبور دادن هر بار تار از هر دانه این مهره‌های ریز باشد.

آنها در سلول‌های دلگیر؛ پشت دیوارهای سیم خار دار زندان، با این سرگرمی روزها را شام می‌کنند و باغروب هر روز به فکر یک روز نزدیک شدن به آزادی‌شان می‌باشند.

گروهی خبر هفته نامه ی ندای غزنه

منبع : بی بی سی

منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News سرگرمی و کار زندانیان در بزرگترین زندان افغانستان
برچسب ها : زندان ,زندانیان ,قالین ,می‌کنند ,بافی ,مهره ,بلاک‌های زندان ,قالین بافی ,مهره بافی ,زندان پلچرخی ,image caption ,نیروهای امنیتی افغان ,داخل زندان سرگ

اشرف غنی برای حفظ امنیت رسانه‌ها به نهادهای امنیتی افغان دستور داد

:: اشرف غنی برای حفظ امنیت رسانه‌ها به نهادهای امنیتی افغان دستور داد

 

 

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان به نهادهای امنیتی دستور داده تا در حفظ امنیت رسانه‌های این کشور تمام امکانات خود را به کار گیرند.

آقای غنی امروز با مسئولان و کارکنان گروه رسانه‌ای موبی، دیدار کرد. چهارشنبه گذشته در حمله انتحاری به مینی‌بوس حامل کارمندان این گروه رسانه‌ای در کابل، هفت کارمند آن کشته و ٢٥ نفر دیگر زخمی شدند.

طالبان مسئولیت انجام این حمله را به عهده گرفتند.

در خبرنامه ارگ ریاست جمهوری آمده که آقای غنی گفته است رسانه‌ها مستقل‌اند و حکومت به خاطر حمایت از آزادی بیان و دست اندرکاران رسانه‌ای کشور مکلف است امنیت آنان را تامین کند.

او گفته: "هدف تروریستان این است که آزادی بیان و فضای باز ایجاد شده را صدمه برسانند. تمام ما در یک کشتی هستیم اگر به یک بخش آن صدمه برسد، به تمام ما آسیب خواهد رسید."

آقای غنی همچنین وعده سپرده حکومت در حد امکاناتش با خانواده کشته شدگان حمله انتحاری هفته گذشته کمک می‌کند.

این در حالی است که روز گذشته اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های افغانستان از دولت این کشور خواست به منظور حفاظت از رسانه‌های افغانستان، یک واحد ویژه امنیتی را از نیروهای پلیس یا امنیت ملی ایجاد کند تا امنیت کارکنان رسانه‌ها به صورت اصولی تامین شود.

این نهاد شامل ۱۰۰ شبکه رادیویی و تلویزیونی افغانستان است.

منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News اشرف غنی برای حفظ امنیت رسانه‌ها به نهادهای امنیتی افغان دستور داد
برچسب ها : امنیت ,گذشته ,حمله ,رسانه‌ای ,رسانه‌ها ,تمام ,آزادی بیان ,حمله انتحاری ,گروه رسانه‌ای ,نهادهای امنیتی

ملـا عمر کی بود؟/ مجهول و عاشق راکت!

:: ملـا عمر کی بود؟/ مجهول و عاشق راکت!
ملـا عمر کی بود؟/ مجهول و عاشق راکت!

ملـامحمد عمر (مجاهد) فرزند مولوی غلـامـ نبی در سال ۱۳۳۹ هجری شمسی مصادف با ۱۹۶۰ میلـادی در ولـایت کندهار متولد شد.
ملـامحمد عمر از قومـ تومزی قبیله هوتک بود. ملـاعمر پدرش را در پنج سالگی از دست داد و پس از مرگ پدر، خانواده اش به ارزگان نقل مکان کردند.
در زندگینامه رهبر طالبان در مورد شخصیت وی گفته شده: (او آرامـ است، عصبانی نمی شود و نمی ترسد. خانه و حساب بانکی در خارج از کشور ندارد. خوش برخورد است و شوخ طبعی ویژه‌ای دارد و هیچ گاه خود را بر‌تـر از همراهانش نمی داند.)
در اوایل جهاد افغانستان علیه شوروی، ملـاعمر به عنوان یک سرباز پیاده و عادی مجاهدین، دو هفته به پاکستان سفر کرد. پس از این حمله بود که او تحصیل دینی خود را رها کرد تا به مجاهدین بپیوندد.
گفته میشود در جریان یکی از جنگ‌هـا یک چشمـ خود را بر اثر برخورد ترکش از دست داد. همچنین گفته میشود او بدون استفاده از مواد بیهوشی و ضدعفونی کننده، به وسیله چاقو چشمش را درآورد و پلک‌هـایش را به همـ دوخت.
پس از عقب نشینی ارتش شوروی از افغانستان، بین سال‌هـای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ ملـاعمر امامـ مسجد یک روستا در غرب کندهار شد. در اکتبر ۱۹۹۴ بود که امیر یا رهبر طالبان گردید. در ۱۹۹۶ اجلـاس بزرگی که شورا خوانده میشد و متشکل از ۱۵۰۰ طالب دینی بود، در کندهار برگزار و به ملـاعمر لقب (امیرالمؤمنین) اعطا کرد.
تا این زمان، طالبان تقریبا ۹۰ درصد خاک افغانستان را اشغال کرده بود. در نهایت در پی حملـات ارتش امریکا و همزمان نیروهای ائتلـاف شمال (ناتو) در اکتبر ۲۰۰۱، حکومت تحت رهبری ملـاعمر پس از مقاومت کوتاهی سقوط کرد و از آن پس ملـاعمر ضمن ادامه رهبری طالبان به صورت مخفی زندگی میکرد. اسمـ او در فهرست ده رهبر، خطرناک ترین گروه‌هـای تروریستی از سوی امریکا ذکر شده بود.
گفته میشود ملـاعمر دختر بزرگ بن لـادن را به همسری گرفته بود و حتی بن لـادن نیز ممکن است دختر ملـاعمر را به عنوان زن چهارمـ خود برگزیده باشد. همچنین گفته میشود این دو نفر هر روز به وسیله و ماهواره‌ای با یکدیگر تماس داشتند و گاه برای ماهیگیری با همـ به سفر میرفتند.
ملـا عمر این گونه فرمان میداد
ملـا عمر اما تنها رهبر یک گروه یا نحله مذهبی نبود زیرا در آخرین سال‌هـای قرن بیستمـ بر یک کشور حکومت کرد در حالی که میکوشید به هیچ یک از جلوه‌هـای زندگی مدرن تن ندهد و در راس امارت اسلـامی افغانستان قرار گرفت. رژیمی که تنها عربستان سعودی، امارات عربی متحده و پاکستان آن را به رسمیت شناختند و دیگر کشورها از شناسایی آن سرباز زدند.
ملـا عمر، افغانستان را نه با قانون که با (فرمان) اداره میکرد و بیشتر بر (امر به معروف و نهی از منکر) و البته با قرائت خودشان تاکید میورزید.
ملـا عمر فرمان‌هـای خود را با عنوان (فرمان مقامـ امارت اسلـامی افغانستان) صادر و به صورت (خادمـ اسلـام- امیرالمومنین ملـا محمد عمر - مجاهد) امضا میکرد.
برای آشنایی با شیوه حکومت داری طالبان در افغانستان طی آن 5 سال سیاه، نقل یکی از فرمان‌هـا خالی از لطف نیست:
(بسمـ ا... الرحمن الرحیم- فرمان مقامـ امارت اسلـامی افغانستان در مورد جلوگیری از ورود بعضی اقلـامـ و اجناس غیر شرعی در قلمرو امارت اسلـامی و عدمـ محصول آنها در گمرکات
شماره: 360
تاریخ: 23/ 4/ 1422 ه.ق
چنانچه وظیفه عمده و مهمـ امارت اسلـامی، ازاله منکرات و اقامه معروف میباشد لذا به منظور انفاذ بهتر این حکمـ شرعی، مراتب آتی را منظور مینمایم: 
ماده اول:
ورود 30 قلمـ اجناس و اقلـامـ ذیل به قلمرو امارت اسلـامی افغانستان و محصول آن در تمامـ گورکات کشور مطلقا منع است:
1- خوک بالذات ( خنزیر)
2- گوشت خوک ( خنزیر)
3- اشیای ساخته شده از موی انسان
5- موی انسان به صورت طبیعی*
6- دیش آنتن
7- دستگاه سینماتوگرافی به شمول پروجکتور ثبت صدا
8- دستگاه میکروتوگرافی در صورتی که در سینما به کار برده شود
9- تمامـ آن آلـاتی که بالذات موسیقی تولید میکنند مثل پیانوها،‌هـارمونیه، توله، تباه، تنبور، رباب، سارنگ به طور خلـاصه تمامـ آلة‌هـای مندرج در آلـات موسیقی که خود مولّد موسیقی باشد و پوش‌هـای حفاظتی و پرزه جات آنها 
10- میز بلیارد و لوازمـ آن
11- تخته شطرنج
12- کرمبورد
13- قطعه( پلی کارد)
14- ماسک(چهره)
15- کلیه اقسامـ مشروبات الکلی خالص
16- آن ککسِت‌هـای تیپ، کمپیوتر، ویدیو و تلویزیون که برهنه و مملو از موسیقی باشد.
17- شرب( زنخه)
18- لـابستر(یک نوع حیوان)
19- رنگ ناخن
20- پتاقی برای بازی 
21- مواد آتش بازی برای اطفال
22- هر گونه فِلمـ‌هـای سینماتوگرافی، ولو که به خارج همـ برود
23- بالعمومـ مجسمه‌هـای ذی روح
24- کتلـاک‌هـای خیاطی دارای تصاویر ذی روح
25- تابلوهای چاپ شده (عکس‌هـا)
26- کارت‌هـای کرِسمَس
27- کارت‌هـای تبریک دارای تصاویر ذی روح
28- نکتایی
29- بو (وسیله تحکیمـ نکتایی)
30- پنِ خاصِ نکتایی
ماده دوم:
مسوولین امنیتیِ سرحدیِ کشور مکلفند که از ورود اقلـامـ و اجناس مندرج ماده اول این فرمان جدّاً جلوگیری نمایند.
ماده سوم:
1- هر گاه اقلـامـ و اجناس مندرج ماده اول این فرمان دستگیر شود مسوولین مربوط مکلفند آن‌هـا را به مرکز ولـایت به طور امانت انتقال نمایند.
2- والی هر ولـایت مکلف است اقلـامـ و اجناس مذکور را توسط هیات تحت ریاست مسوول امر بالمعروف و نهی عن المنکر که در ترکیب آن نمایندگان استخبارات، خارتوالی مرافعه و مقامـ ولـایت شامل باشند تثبیت نموده و مطابق احکامـ قانون انسداد قاچاق اجرائات به عمل آورند.
ماده چهارم:
این فرمان از تاریخ توشیح، نافذ و در جریده رسمی نشر گردد.
والسلـام/ خادمـ اسلـام/ امیر المومنین ملـا محمد عمر ( مجاهد)-)
سلـاح مورد علـاقه
برای بسیاری از افغان‌هـا، ملـاعمر تنها یک اسمـ است، اما کسانی که او را دیده بودند، گفتند او نسبتا جوان، بلندقامت، با ریش و عمامه سیاه بوده و در پاکستان زندگی میکند. سلـاح مورد علـاقه ملـاعمر (آر.پی.جی هفت- راکت ضد تانک) بوده است.
طالبان میگوید ملـاعمر در هدف قرار دادن تانک‌هـای روسی با راکت‌هـای آرپی جی مهارت داشته است.
ملـامحمد عمر در پیامی در 6 آگوست۲۰۱۳ به مناسبت عید فطر تاکید کرد گروه طالبان در صورت خروج نیروهای خارجی از افغانستان، درصدد انحصار قدرت نیست.
رهبر طالبان در این پیامـ که به چهار زبان فارسی، پشتو، اردو و انگلیسی از آدرس سخنگوی این گروه به رسانه‌هـا فرستاده شد، گفت که گروه طالبان تلـاش خواهد کرد برای ایجاد حکومت فراگیر اسلـامی براساس شریعت اسلـامی، با جناح‌هـای مختلف سیاسی در افغانستان به تفاهمـ برسد.
در این پیامـ از روند گفت وگوهای صلح طالبان با دولت افغانستان به صورت تلویحی حمایت شده و به همین مناسبت نیز رئیس جمهور افغانستان در پیامـ عید فطر خود از او تشکر کرد.
ملـاعمر برای کسانی چهره‌ای افسانه‌ای پیدا کرده و برای برخی دیگر چهره‌ای مجهول و دست ساخته سازمان‌هـای اطلـاعاتی داشت.
گزارش از: معصومه زارع

 منبع : روزنامه ی انصار
منبع : هفته نامه ي ندای غزنهN.D.G Weekly News ملـا عمر کی بود؟/ مجهول و عاشق راکت!
برچسب ها : ملـاعمر ,افغانستان ,طالبان ,فرمان ,ملـا ,امارت ,امارت اسلـامی ,اسلـامی افغانستان ,گفته میشود ,رهبر طالبان ,اجناس مندرج ,امارت اسلـامی افغانستا